Çevirmenin Notu: Karl Liebknecht’in hapishaneden yazdığı bu mektup[1], Eylül 1915’teki Zimmerwald Konferansı’nda okunmuştur. John Riddell tarafından İngilizceye çevrilen yazıya şu linkten ulaşabilirsiniz:
https://johnriddell.com/2015/08/21/zimmerwald-1915-karl-liebknechts-letter-to-the-conference/
Sadece bu birkaç satırı aceleyle
yazdığım için beni bağışlayın.
Militarizm tarafından hapsedilmiş
ve zincirlenmiş durumdayım, bu yüzden yanınızda olamıyorum. Yine de kalbim, aklım
ve tüm ruhum sizinle birlikte.
İki ciddi göreviniz var; biri katı
bir görevden, diğeri ise kutsal bir coşku ve umuttan kaynaklanıyor:
- Almanya,
İngiltere, Fransa ve diğer yerlerdeki Enternasyonal’in firarileri ve
dönekleriyle acımasız bir hesaplaşma.
- Bayraklarına
sadık kalan ve uluslararası emperyalizme bir santim bile taviz vermemeye
kararlı olanlara, öldürülseler bile, karşılıklı anlayış, cesaret ve teşvik
göstermek. Ve uluslararası sosyalizmin temellerine sıkı sıkıya bağlı
kalarak, direnmeye, sağlam durmaya ve mücadele etmeye kararlı olanların
saflarında Ordnung (düzen)[2]
sağlamak.
Dünya savaşına karşı tutumumuzun
ilkeleri, kapitalist toplumsal düzene ilişkin görüşümüzün özel bir örneği
olarak kısaca açıklanabilir. Umarım kısaca olur, çünkü hepimiz, hepiniz bu
konuda birleşmiş durumdasınız ve birleşmek zorundasınız.
En büyük görevimiz, her şeyden önce
bu ilkelerden doğan pratik sonuçları ortaya koymak ve bunu her ülkede kararlı
bir şekilde uygulamaktır.
İç barış değil, iç savaş![3]
Sınıflar arasındaki sahte ulusal ve
sahte vatansever uyumun üstünde ve ona karşı proletaryanın uluslararası
dayanışması. Devletler arası savaşın üstünde ve ona karşı uluslararası sınıf
mücadelesi. Barış ve sosyalist devrim için uluslararası sınıf mücadelesi.
Bu mücadele nasıl yürütülmelidir?
İşte bunu belirlemeliyiz. Gerekli güçleri geliştirmek ve bunları ulaşılabilir
hedeflere yönlendirmek, ancak işbirliği yoluyla, her ülkede birbirini
güçlendiren ve birbirinin gücünü artıran eylemler yoluyla başarılabilir.
Her ülkedeki dostlarımız, diğer tüm
ülkelerdeki dostlarının umutlarını ve geleceğini ellerinde tutuyorlar. Her şeyden önce Fransız ve Alman
sosyalistleri, sizler birbirinizin kaderini ellerinizde tutuyorsunuz.
Fransa’daki dostlar, size yalvarıyorum, ulusal birlik sloganlarının tuzağına
düşmeyin. Sizler bu çağrılara karşı bağışıklısınız! Ancak aynı derecede
tehlikeli olan parti birliği sloganının da tuzağına düşmemelisiniz.
Hükümet yanlısı politikalara karşı
her protesto, onu reddettiğinize dair her işaret, sınıf mücadelesini ve
bizimle, proleter barış iradesiyle dayanışmayı cesurca beyan etmeniz, mücadele
ruhumuzu güçlendirir ve gücümüzü on kat artırır. Aynı şekilde, biz Almanya’da
dünya proletaryası adına ve onun kapitalizmin– ve çarlık, imparatorluk,
junkerizm[4]
ve militarizmin- ve dahası uluslararası militarizmin zincirlerinden
ekonomik ve siyasi kurtuluşu için mücadele ediyoruz.
Almanya’da, Alman halkının siyasi
ve toplumsal kurtuluşu için, Alman emperyalizminin gücüne ve toprak hırsına
karşı, Avrupa’nın kalbine sıkışmış talihsiz Belçika’yı bağımsızlığına ve
özgürlüğüne kavuşturacak, Fransa’yı da Fransız halkına geri verecek bir barış
için mücadele ediyoruz.
Fransa’daki kardeşlerimiz, talihsiz
durumunuzun olağanüstü zorluklarının gayet farkındayız ve tüm halkların işkence
gören ve ezilen kitleleriyle olduğu gibi sizinle de aynı acıyı paylaşıyoruz.
Sizin talihsizliğiniz bizim de talihsizliğimizdir; tıpkı bizim acımızın da
sizin acınız olduğunu bildiğimiz gibi.
Mücadelemiz sizin de mücadeleniz
olsun. Size yardım etmeye yemin ettiğimiz gibi, siz de bize yardım edin.
Yeni Enternasyonal, eskisinin
yıkıntıları üzerinde yükselecek; aslında, ancak bu yıkıntılar üzerinde ve yeni
ve daha sağlam temeller üzerinde yükselebilir. Dostlar, her ülkenin
sosyalistleri, bugün geleceğin yapısının temel taşını atmalısınız. Sahte
sosyalistlere karşı uzlaşmaz bir hüküm verin. Her ülkede, özellikle de
Almanya’da, kararsızları ve şüphecileri kararlı bir şekilde ileriye sürükleyin.
Hedefimizin büyüklüğü, sizi anın
sınırlamalarının ve kısıtlamalarının ve bu korkunç zamanların acılarının üstüne
çıkaracaktır.
Yaşasın halklar arasındaki geleceğin
barış! Yaşasın anti-militarizm!
Yaşasın sosyalizm– enternasyonalist, halkları özgürleştiren ve devrimci
sosyalizm!
Bütün ülkelerin proleterleri, bir
kez daha birleşin!
Karl Liebknecht
[1] Horst Lademacher (der.), Die Zimmerwalder
Bewegung, Lahey: Mouton, 1967, s. 55-56’dan çevrilmiştir. İtalik yazılar
orijinal metindeki gibidir.
[2] Almanca “Ordnung” (düzen) kelimesi, o dönemin
önemli bir Almanca sözlüğünde “Belirli bir kılavuz bakış açısına dayanan, bir
dizi şeyin veya eylemin sistematik ve etkili bir sıralaması” olarak
tanımlanmaktadır. Meyers Grosses Konversations-Lexikon, 1905-09.
[3] “İç barış” [Burgfrieden], işçi örgütlerinin
savaş süresince kapitalist sınıfa karşı mücadelelerini askıya alacakları
anlamına geliyordu; “iç savaş” çağrısı ise bu mücadelenin yeniden başlatılması
ve gerekli her türlü yolla sürdürülmesi gerektiği anlamına geliyordu.
[4] Kaiser, Almanya’nın imparatoruydu; Junkerler
ise Alman toprak sahibi aristokrasisiydi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder